دلتنگ تو

ashegheasemon — Mon, 09 Nov 2009 01:20:18 GMT

می خواهم این بار هم از تو بگویم از تو بهترینم

دوست دارم من باشم و کاغذ و خودکاری که فقط نام تو را بنویسد

من با تو خیلی حرف دارم به اندازه هزار سال سال هایی که

همه متعلق به توست

دلم را به یاد تو با دریا و ارزوهای زیبایی امیخته ام

ارزوهایی که اول و اخر ان تو هستی میخواهم باز از تو بگویم

با تو که هستم حرفهایم جوان هستند و

نوشته هایم بوی عشق و صفا می دهد

دلم می خواهد زمان بایستد تا بار دیگر در تو گم بشوم

و همه اینه ها فقط تو را نشان بدهند

می دانم که یک روز دنیا تمام می شود ولی

چشمان زیبای تو همچنان پابرجاست

با تو که هستم گویی تمام خوبی های دنیا را به یکباره در کنار خود دارم

و امشب در این ساعت که از تو مینویسم قلم هر چه

در توان دارد به کار میگیرد تا تو را هر چه بهتر

و زیباتر ترسیم کنم

فقط این را بگویم که بی تو هیچم و با تو همه چیز اگر

می خواهی من می مانم و اگر نمی خواهی می میرم

فقط تو با من بمان که بی تو پاییزم و با تو

بهار روی تمام روزهایم خیمه می زند

دستان سرد یخ بسته ام را به سویت دراز میکنم تا دستان مهربانت

سایبانی برای تنهایی های من باشد

مهربونم ! این فقط ذره ای از حرفهای انباشته شده

دلم است که با تمام وجودم تقدیمت می کنم

ashegheasemon — Fri, 16 Dec 2005 15:41:18 GMT

توی این دنیا همه مشکل دارن . همه فکر میکنن مشکلشون بیشتر از دیگری هست چرا؟
من فکر میکنم بخاطر این باشه این مشکلات کمی بیشتر از ظرفیت ادم باشه
که براش سخت هست
دوست دارم حرف بزنم
تا حالا فکر کردی اگه به عشقت برسی و هر چیزی بخای بشه ولی بازم تنها هستی
اخرش تنها توی گودال میخوابوننت و میرن اون حالا عشقت بخات خودشو بکشه هم برات سودی نداره تنهایی تنهایی خیلی تنها
من خدا پرس نبودم ولی شدم اگه توی عمق این نوشته ها بری میدونی
دوست داشتی به عشقت برسی ولی فرداش 2 تا پات از دست بدی ؟ فکر نمیکنم اگه بگی اره ولی اگه اینجوری میشد میدونستی من چی میگم
من درک میکنم عاشقی رو چون دوستم الان دیونه شده باور میکنی واقها عاشقه مثل شما 10 تا قرص خورده میخواد خودشو بکشه خندم میگیره (اخه قرص سرماخوردگی.فشار خون.سردرد.... خورده فکر میکنه الان میخاد بمیره گفتم خوبه حالا دیگه هیچ مرضی سوراغت نمیاد )تا اینقدر مخش خراب شده اینا چیزی نیستن
من همیشه فکر میکنم یک جاده هست و خودم تنها توی این جاده میرم کسی هم نیست یا توی یک چاه هستم همه از بالا سرم میرن منو کسی نجات نمیده
و من تنها موندم . چه توی جم چه توی تنهایی .تنهام اخه اندوهگینم . هر جی خدا خواست قلبم اون تصرف داره میکنه .ببخشید که حرف زدم . فکر نمیکنی کمی راست گفتم؟ موفق باشی

ashegheasemon — Wed, 14 Dec 2005 11:05:57 GMT

مطلب قبلیو پاک کردم گفتم شاید بهتر باشه دلم خیلی گرفته امروز

تا حالا دلتو شکوندن؟

تا حال یکی که خیلی دوسش داری بهت گفته دوست ندارم؟

تا حالا یکی که براش میمیری بهت گفته تو بدردم نمی خوری؟

تا حالا یکی که به خاطرش حاضری از همه زندگیت بگذری بهت گفته تو دیوونه ای؟

اگه بهت بگه چیکار می کنی؟

من که دیوونه می شم!!

و بهش می گم:

((عشق تو منو دیوونه کرد....))

ashegheasemon — Mon, 05 Dec 2005 08:30:03 GMT

کدام را بیشتر دوست دارید؟

ابتدا در مورد سه گزینه زیر خوب فکر کنید و آن را که از همه بیشتر می پسندید و به آن علاقه دارید انتخاب کنید.

این سه گزینه عبارتند از :

1- کویر 2- دریا 3- جنگل

حال پاسخ هر مورد را بخوانید :

کویر: انسانی آرام که عاشق کار خود و خانواده خویش است. هر کاری را که آغاز کنید حتما آن را به سرانجام می رسانید. در هر جمعی که باشید روحیه شادی به آن می بخشید. به راحتی مسی توانید با دیگران ارتباط برقرار کنید.

از نظر منطق و اندیشه به اندازه کافی بالغ شده اید و می توانید در زندگی تان تعادل برقرار کنید. تمام مراحل سخت و بحرانی را به خوبی پشت سر می گذارید.

دریا : شما در درون خود ترس یا نگرانی دارید. شاید از این که آرزوهایتان تحقق پیدا نکنند می ترسید. هنوز در زندگی به تعادل نرسیده اید. گاهی به طور ناگهانی کنترل خود را از دست می دهید و کاملا در اختیار احساسات تان قرار می گیرید به اطرافیان خویش به سادگی اطمینان می کنید ولی زمانی که از اعتمادتان سوء استفاده شد نسبت به آن ها سوء ظن پیدا می کنید.

جنگل : شما انسانی رویایی و دارای افکاری پریشان هستید. تنهایی را دوست دارید. تصمیم قطعی گرفتن و وقت صرف کردن برای یک هدف برایتان کار دشواری است. دوستان تان ثابت نیستند. روحیه شما قابل پیش بینی نیست یک لحظه شاد هستید و لحظه ای اندوهگین.

ashegheasemon — Mon, 28 Nov 2005 20:09:10 GMT

اشك

اشك معجزه چشم است

در كوچه هاي پر پيچ وخم واژه ها به دنبال واژه اي مقدس بودم كه بتوانم چند خطي از ان بنويسم وكه به واژه اشك بر خوردم كه بيشتر در ميان مردم به عنوان يك عمل فيزيكي از ان يادمي شود . گريستن نيز جز ء نعمتهايي است كه خداوند براي زدودن غبار دل به انسانهاارزاني داشت اما با نگاهي عميق مي توان پي برد اشك نيز هم ميتواند از سر خوشي برصفحه بوم چشمهايمان پددار شود وهم از سر ناخوشي وبروز فشارهاي روحي پديد ايد . انسانها به دو گروهند گروه اول كساني هستند كه به محض بروز هيجانت روحي ودردهاورنجها مي گريند واشكشان در ان واحد روي گونه ايشان جاري است كه اينگونه افراد زودتر از دامن فشارهاي روحي خلاص شده وآرام م شوند غبار دلشان زدوده مي شود گروهي ديگر گريه هايشان پنهاني است وحتي گاهي در خلوت خويش نمي گريند وگريه خويش را فرو مي خورند كه اينگونه افراد صدمات زيادي از نظر جسمي وروحي به خود وارد مي سازند ودر جايي رود خانه چشمهايشان طغيان كرده وعقده دل بيرون مي ريزند اگر انسان به ارزش اين موهبت پي ببرد به خوبي درخواهد يافت كه در لحظاتي كه بغض فرو نشسته در گلويشان با ريختن چند قطره اشكي سبك وخالي مي شو د اينچنين سر گردان در افكار خويش براي رهاي از بروز دردها ورنجها ي روزگار بدنبال معجزه اي تازه نخواهند بود اشك معجزه چشم است اما تا قلبي نرنجد تا روحي زخم نخورد اسمان چشمي نمي بارد اشك انقدر در پيشگاه خداوند مقدس مي باشد كه او هنگام گريستن بندگانش دعاهايشان را مستجاب مي كند بغض فرو مانده در گلو را با گريستن آرام كنيم وسعي كنيم رفتاري از ما سر نزند تا قلبي رنجيده وبگريد كه ما در قبا ل ا شكهاي يكديدگر مسوليم

تنها

ashegheasemon — Tue, 22 Nov 2005 14:47:47 GMT

وقتی قدم به کاشانه قلبم نهادی،ويرانه اين قلب شکسته را اميدی تازه بخشيدی.وقتی طنين صدايت کاشانه قلبم را پر کرد،روزگار خاکستری و شب های تاريک و خموش زندگی و لحظه های تلخ عمرم را از ياد بردم.وقتی چشمانت را که به وسعت دريا بود و به پاکی و زلالی آب بود به من دوختی و لبهای زيبايت برايم سخن گفت ، زندگی ام رنگ تازه ای به خود گرفت و تازه توانستم اميد را به گونه ای شاعرانه معنا کنم...

آری ای پرنده کوچک قلبم ، زندگی در کنار تو و در رويای تو بودن برای من زيباست

سخته

ashegheasemon — Thu, 10 Nov 2005 19:12:00 GMT

یه سوال دارم

به نظر تو تحمل چی سخته تحمل چی اسونه؟

تا حالا بهش فکر کردی؟

انسان خیلی چیزارو میتونه تحمل کنه

مثلا دستت بسوزه یا پات بشکنه

یکی از فامیلاتو که خیلی دوستش داشتی بمیره

این چیزارو میشه تحمل کرد

ولی به نظر من یه چیز هست که تحملش خیلی سخته

اینکه یه نفرو دوست داشته باشی بهش دل بسته باشی عاشقش باشی و ازش جدا بشی

تحمل این خیلی سخته من که میگم اصلا نمیشه

ادم خیلی باید قوی باشه که بتونه تحمل کنه

انقدر تحملش سخت و سنگینه که کمر فیلو میشکنه

ادم یا عاشق نشه یا عاشق شد از عشقش جدا نشه

شاید تو نظر دیگه ای داشته باشی

منتظر نظرت هستم

ashegheasemon — Tue, 08 Nov 2005 10:42:30 GMT

بهت نمي گم كه دوست دارم ، ولي قسم ميخورم كه دوست دارم

بهت نمي گم كه هر چي بخواي بهت ميدم ، چون همه چيزم تويي

نمي خوام كه خوابت رو ببينم ، چون تو خيلي خوش تر از خوابي

اگه يه روز چشمات پر اشك شد دونبال يه شونه هستي تا گريه كني ، صدام كن ، قول ميدم اشك هاتو پاك كنم و منم با تو گريه كنم

اگه دنبال مجسمه سكوت مي گشتي تا سرش داد بزني ، صدام كن قول ميدم ساكت بمونم

اگه دنبال خرابي مي گشتي تا نفرت رو در اون دفن كني ، صدام كن ، قلبم تنها خرابه وجود توست

اگه يه روز صدات كردم كه بهت نياز دارم ، نگو كجايي ، فقط يه لحظه چشماتو ببند و بهم فكر كن ...

ashegheasemon — Tue, 08 Nov 2005 10:35:40 GMT

از آتش پرسیدم محبت چیست؟گفت از من سوزانتر است....

از گل پرسیدم محبت چیست؟گفت از من زیباتر است....

از شمع پرسیدم محبت چیست؟گفت از من عاشقتر است....

از خود محبت پرسیدم محبت چیست؟گفت نگاهی بیش نیست.....

چشم وقتی زیباست که برای اشک باشه

اشک وقتی زیباست که برای عشق باشه

عشق وقتی زیباست که برای تو باشه

تو وقتی قشنگی که برای من باشی

ashegheasemon — Sun, 06 Nov 2005 21:33:34 GMT

سلام .

آره بازم منم همون ديوونه هميشگی .

يه روزه پائيزی و سرد که همه تو خيابونا تو کوچه ها مشغول کار خود بودن

يه ديوونه شل و کور و بی نشونه قدم زنون بی اعتنا به اين و اون از ميون همه گذشت .

آدما تو هم ديگه وول می زدن .دنبال خوشبختی بودن.ديوونه تنهای ما دنبال تنهائی بودش.

ديوونه می خواست مثه رودخونه جاری بشه .دريا باشه.از موندن و مرداب شدن خلاص بشه.

اما چه طور ؟ بايد می رفت ؟؟ نمی ونست ! بايد می موند ؟؟

نه موندنم مردابه خاصيت گندابه . برگای زرد بی ادعا زير پای آدم پرمدعا

خرد ميشدن .. له می شدن . ديوونه حيروون ميشدش آخه چرا ؟ حق اون برجا نبود ......

تو همين حال و هوا يهو ديدش چشمی سياه از کنارش ساده گذشت.

اولش اون ديوونه بيچاره بی کس و کار فکر کرد مثه همه آدمای درو برش

اومده و خوب رد شده . اما اون چشم سياه ديوونه رو دنبال خود اين ور و اونور می کشيد.

فهميد که اون آره خودش .. خود خودش چشم سياه بی رياست .

معشوقه ديوونه بی ادعاست. آره ... اين همونه که تو بچگی اومد و گفت :

کوچولوی قشنگ من خوشبختی ها از آن توست. همونی که با هم ديگه دويديم و يکی شديم

هرچی بدی بود تو زمين شکستيم و ساده شديم . درسته که چشم سياه

اون خواب و بعدها شکست اما که باز قشنگ من کنار من تنها نشست .

تو همين حال و هوا دخترک رويائيه ديوونه بی ادعا نشست روی نيمکت پارک

ديوونه هم دور تر از اون يه جانشست . ديوونه دست پاچه بود نمی دونست چی کار کنه

که چی بگه که چی نگه . واسه همين ايستاد و حرفی هم نزد منتظر يارش نشست.

ديوونه با ديدن چشم سياه ياد قديم افتاره بود . اون موقعه که بچه بود .

خونه ای داشت . مادری داشت . يه جان خوش باوری داشت .

تو هميت حال و هوا و دختر خوب روياها برگشت و اين ديوونه رو اون گوشه ديد

تو نقطه ای به چشم ديوونه رسيد. ديوونه يهو خنده ای رو لبش نشست .

اما يهو چشم سياه قشنگ ما برگشت و با اخم زياد پشت به ديوونه نشست.

پس چرا اين جوری شدش ؟ چه بد شدش. ديوونه غمگين شدش. يارش باهاش قهر کرده بود.

ديوونه رو به حال خود ول کرده بود . اما چرا ؟ نمی دونست !! آره تو بچگی هم چشم سياه

قشنگ ما يه بار باهاش قهر کرده بود . تازه حالا ديوونه فهميده بود. خوب دختره چند ساله

ديوونه رو نديده بود. از ديوونه ناراحته . آره بايد ميرفت جلو اما که چی بايد ميگفت ؟؟

بايد ميرفت جلو می گفت: قشنگ خوب من تو رو خدا اين جور نکن. بيا با هم آشتی کنيم

مثه قديم با هم ديگه بازی کنيم .ديوونه يه فکری کرد .بايد يه چيزی ببره و بده به يارخوبش و

دلخوريهارو آب کنه. اما ديونه چيزی نداشت که بده و آشتی کنه مثه قديم با يارخودشادی کنه

بازم يه فکر افتاد تو کله اون دست تو يقش کرد و از اون تيکه چوبی سياه بيرون پريد

اين اسم يارشه که تو بچگی روی چوب نوشته بود. از اون به بعد به گردن ديوونه افتاده بود.

حالا بايد اون و به يارش ميدادو از اون ميخواست آشتی کنه . ديوونه تصميمی گرفت

اما تا خواستش بره يهو ديد مردی از اون گوشه رسيد . دختره با ديدنش از جا پريد

هر دوتائی از ديدن يکی ديگه خوشحال شدن. عزمشون و جزم کردن و راهی شدن.

همين طوری اومدن و از کنار ديوونه زود رد شدن. ديوونه همين طوری ايستاده بود و

رفتن اون دوتا رو نگاه ميکرد. رقيبش و از دور ميديد که با يارش نجوا ميکرد.

ديوونه اونجا نشست . چيزی نگفت . حرفی نزد. حالا ديگه شب بود .

همگی رفته بودن . غير اين ديوونه با يه کلاغ . هر دوتا منتظر و چشم به راه .

کلاغ هم تکه چوبی به منقارش گرفته بود . انگاری يار اونم تکه چوب و نخواسته بود.